BrandBook

Spodobały mi się wiersze Wiersze Stanisława Gostowskiego, zwłaszcza; ''zeszyt'' Utwór ten Pojawił się w lutym tego roku w MIESIĘCZNIKU Rzecz Pospolita Kulturalna... Szerze mówiąc to wo gule nie znam się na wierszach ale, TEN wiesz, czusz ma klasyczną formę w pewnym sensie. Czytalem go 3-4 razy, miesiąc temu i teraz go czytam ale tego już niema...> chwila uleciała a ta chwila podpowiedziała mi szeptem do ucha "Ten Atysta cuć krzyczy! i się dusi! i ale ma wiele warstw swej osobowi tak jak i ten wiersz.." zwródzcie w wierszu - uwagę? co tu się dusi?? pierwszy wers: piękny ostatni wers śpi śmieci mój wniosek to ŻE ZYCIE SIĘ DUSI NASZĄ GNUŚNOŚCIĄ GDY MARNUJEMY SIEBIE SAMYCH i TALENT do... ŻYCIA i Miłości. I JESZCZE nowa sentencja z wiesza "zeszyt" jak sen płynąca; jeśli przez całe życie będzie starać się być grzeczniutcy a do błędów to się cieczko z renem przyznać je Każdy musi czasem po grandzić. Rzecz się sprowadza do tego: nie można pojednać się z Bogiem jeśli se nie pojednamy z sobą i nie będziemy zatajali i kłamali w "tej'' oczach np: bliskich że wszystko twej spawie czy z nami w pożądaniu! bo Artysta cza he he Czasem nie jest Uczciwy Wobec samego siebie czasem sam niw czego che ale potrafi se przyznać że Był to czas marnotrawny a teraz do dzieła!

Kornel7k@gmail.com http://dreamartkornel.blog.onet.pl/